Columns

Raar

Liefde is mooi, liefde is grappig, de liefde kan misselijkmakend eng zijn. Vooral dat laatste heeft mijn eerste verliefdheid gekenmerkt, zodra mijn lover zijn lippen tuitte, begon ik te kokhalzen. Kwam het door mijn spasme of waren het puur de zenuwen?

Jubileum

Ik bedacht me laatst dat ik al bijna tien jaar columns schrijf. Tien jaar waarin ik volwassen ben geworden en mijn twee grote liefdes heb ontmoet: Sintjin en Bindi. 2018 is mijn jubileumjaar, zowel voor mijn columns als voor mijn relatie. Nog even en dan tikken Sintjin en ik de tien jaar aan.

Klyssy-date

Medicijnen gebruiken is nooit leuk, niet voor volwassenen en zeker niet voor kinderen. Moeders zeggen dat het voor je eigen bestwil is, maar zo voelt het lang niet altijd. Ik kan het weten. Als kind was ik geen vreemde in de wereld van de medicijnen, maar eentje spande de kroon: de klysma.

Klyssy-date

Medicijnen gebruiken is nooit leuk, niet voor volwassenen en zeker niet voor kinderen. Moeders zeggen dat het voor je eigen bestwil is, maar zo voelt het lang niet altijd. Ik kan het weten. Als kind was ik geen vreemde in de wereld van de medicijnen, maar eentje spande de kroon: de klysma.

Hoekjesmens

Ik was in een vorig leven waarschijnlijk een muis, gek op hoekjes en holletjes. Ga ik daarom standaard in een hoekje zitten als ik de kans heb? Het begon vroeger al, toen mijn vrienden en ik in ons geliefde Potter-hoekje speelden.

Verzopen kat

Ik vond het vroeger nooit erg om door het Nollebos te rijden als het regende. Ik hield van de geur van de natte aarde en het geluid dat de regendruppels maakten als ze op de bladeren vielen. Het werkte rustgevend. Maar dat was toen, in Schoorl.

Dagboek

Ik had vroeger een dagboek, iedere dag schreef ik erin. Over school, vriendjes, pukkels en mijn eeuwige poepdrama's. Het ging nergens over, maar het waren mijn gedachten, gedachten die ik voor mezelf wilde houden. Tegenwoordig is mijn leven een groot, openbaar dagboek.

Waterpik

Ik heb een goed gebit, er is nog nooit een gaatje aangetroffen. Een klein wonder, zeker gezien mijn beperkte handfunctie. Waar ik wel last van heb, is tandsteen.

Zitter

Ik was een huismus, tot ik naar Heerhugowaard verhuisde. Hoe kan het ook anders met een bioscoop en een theater praktisch naast de deur? Vriendlief en ik zijn zo vaak in de bios te vinden dat we een filmpas hebben aangeschaft en bij theater COOL ben ik een bekende gast.

Pagina's