• Beheerder Louis Rezelman bij het graf van Jacobus Cornelis van Vuuren.

    Gerard Smit

Beheerder begraafplaats in Schoorl met pensioen

SCHOORL "Waarom zijn mijn plantjes opeens weg?", vraagt een vrouw die met haar fiets de begraafplaats van Schoorl is komen oprijden. "Die mogen daar niet meer staan", zegt Louis Rezelman. "Had je me niet kunnen waarschuwen? Ik schrok me dood. Ik dacht dat het graf weg moest ofzo. Er stond een bordje bij dat het verboden is om daar nog dingen neer te zetten."

Door Gerard Smit

POPPENKAST Louis Rezelman legt uit dat het beheer van de Schoorlse begraafplaats voortaan centraal wordt geregeld vanuit Bergen. "Dat betekent: geen poppenkast meer", zegt hij. “Van mij mochten de mensen alles, maar dat is nu afgelopen." De vrouw komt dagelijks op het kerkhof en had van alles in de bomen gehangen rond het graf dat zij verzorgt. Dat is nu weg, het is tegen de regels. “We missen je Louis", zegt de vrouw als ze weer op haar fiets stapt. "We missen je heel erg."

Op 8 juni gaat Louis Rezelman met pensioen. Al eerder dit jaar is hij gestopt met het werk als beheerder. Dat kon door de extra uren die hij heeft gewerkt voor de storingsdienst van de gemeente.

Na een carrière als zeevaarder en wegenbouwer, reageert hij in 1984 op een vacature voor plantsoenmedewerker bij de begraafplaats. Daar is hij sindsdien blijven werken.

DRUK Gemiddeld werken mensen door psychische druk niet meer dan 12 ½ jaar op een dodenakker. Maar Rezelman heeft nergens last van. "Als ik één ding heb geleerd, is het dat je je nergens druk over moet maken. Als het nu niet kan, komt het morgen wel."

"Dit is niet een plek waar je onmiddellijk vrolijk van wordt", zegt hij. "Maar ik heb er altijd met plezier gewerkt. Je bent je eigen baas. Grasmaaien, snoeien, paden schoonhouden, ik doe het als het nodig is en als het uitkomt. Het is ook een sociaal gebeuren. Je staat altijd mensen te woord. Ik luister naar hun verhalen en help bij het organiseren van een begrafenis."

"Vroeger werd een begrafenis strak geregeld. Nu doen mensen veel meer zelf. Ze dragen zelf de kist, hebben hun eigen rituelen en maken er van muziek bij. Popliedjes, jazz, schlagers, je kan het zo gek niet bedenken."

BONTE VERZAMELING Bij de grafstenen zie je niet alleen een variatie aan beelden, maar ook een bonte verzameling van dierbare voorwerpen. Autootjes, bromtollen en vliegtuigen bij kindergraven; stenen kabouters, een ketel die aan een ketting hangt, een reddingsboei, en iemand heeft er al voor zichzelf een grafsteen neergelegd met een kruis afkomstig van een oude kerk in Catrijp.

Als vrijwilliger bij de reddingsbrigade heeft Louis Rezelman trainingen gevolgd in slachtofferhulp en traumaverwerking. Het heeft hem zeker geholpen om met extreme situaties om te gaan. Maar het lijken toch vooral zijn karaktereigenschappen die hem zo geschikt maken voor dit werk: betrokken, vriendelijk en nooit uit het lood te slaan. "Wat er ook gebeurt, als ik thuis kom, leg ik mijn hoofd neer en val in slaap."