Dapper

Liefde is loslaten, een rare uitspraak vond ik dat. Als je van iemand houdt, wil je diegene toch altijd bij je houden? Maar de afgelopen weken heb ik geleerd dat het niet zo werkt. Bindi was niet lekker. Ze heeft last van een allergische reactie wat haar hele lijf beheerst. Aan het einde van de week kon ze nauwelijks op haar poten staan, laat staan mij helpen. Bindi is mijn assistente, maar bovenal mijn meisje, dus besloot ik het weekendje bij André te verlengen, zodat ze daar kon chillen. Dat betekende wel dat ik alleen naar mijn werk moest. Ik weet niet wat ik lastiger vond: alleen achter de balie zitten of het feit dat collega's niet doorhadden dat Bindi er niet was. Ik had mascotte Fluffy meegenomen voor support. Een knuffeltje. Zou er worden gelachen? Maar ook dit viel mijn collega's niet op. In winkelcentrum Middenwaard was het anders: mensen kwamen op mij af, vroegen naar Bindi. 'Je bent een dapper mens dat je dit Bindi gunt', zei de pinda-vrouw. 'En er is niets mis met een extra steuntje in de vorm van een knuffel, schaam je daar niet voor.' Ik verliet Middenwaard met een glimlach. Ik word vaker dapper genoemd, maar zo voel ik me niet. Ik voel me kwetsbaar, klein en het enige wat ik wil is dat Bindi zich beter gaat voelen. De medicatie lijkt te werken, dus ik heb hoop. Voorlopig klamp ik mij aan Fluffy vast en vergeet niet om adem te halen.

Robin Corbee