• BDUMedia

Mijn leven op rolletjes

Mijn naam is Robin Corbee en ik schrijf al zo'n 10 jaar columns in De Duinstreek. In deze columns geef ik mijn lezers een kijkje in mijn leven, samen met mijn hulphond Bindi en laat zien dat het leven in een rolstoel niet veel verschilt van het leven op twee benen.

Ring

Op mijn eenentwintigste verjaardag kreeg ik de oude verlovingsring van mijn moeder. Daar aasde ik als klein meisje al op. Mijn exacte woorden waren: 'Mag ik hem hebben? Papa en jij zijn toch gescheiden.'

Niet mijn subtielste moment, maar sinds ik hem om heb, heb ik hem nooit meer af gedaan. Cocky gaf mij vorig jaar een tweede ring, met een robijntje. Robijntje was mijn vroegere bijnaam, dus ik was als een kind zo blij. Totdat ik de robijn twee weken later verloor, bij de juwelier nota bene. Ik voelde me rot, maar Cocky zat er niet mee. 'Dit betekent gewoon dat er een nog mooiere ring voor in de plaats komt', zei ze. Ik lachte, geloofde er niks van, tot exact een jaar later.

Sintjin nam mij mee uit eten voor mijn verjaardag en haalde na het voorgerecht een klein doosje uit zijn zak. Daar was hij, de verlovingsring. Door de onverwachte verloving op de boot, wist ik dat de ring later zou komen en had mij er ondertussen al duizenden voorstellingen van gemaakt. Cocky had gelijk gekregen: de robijn was vervangen door een diamant. Een jaar later, om precies dezelfde tijd.

Toeval of een teken? Ik hoop op het laatste, want dit is niet het makkelijkste jaar geweest. Een jaar waarin er veel tranen van verdriet zijn gevloeid, maar waar onverwacht ook tranen van geluk zijn bij gekomen. Ik draag Sintjin's ring met trots. En de ring van mijn moeder? Die draag ik gewoon aan mijn andere hand.