Samen

Brunchen met papa en kerstkransjes eten met Luca, dat zijn mijn kerstplannen voor dit jaar. De simpelste plannen hebben vaak een gouden randje, want ik ga dit samen met Sintjin doen. Ik kan me zijn eerste ontmoeting met mijn zus nog goed herinneren. 'Hoe stel ik me aan haar voor?', vroeg hij. 'Zodat ze echt weet wie ik ben, bedoel ik.' 'Steek je hand naar haar uit zodat ze je kan voelen en praat met haar', zei ik. Dus dat deed hij. 'Hallo, Luca. Ik ben Sintjin, de vriend van je zus. Ik houd van haar, dus houd ik ook een beetje van jou, vind je dat goed?' Zijn woorden, de manier waarop Luca zijn hand voelde, het zorgt nog steeds voor tranen in mijn ogen. Ik houd van mijn zus, maar ik vind het lastig om bij haar langs te gaan. December is meestal een vervelende maand voor Luca, door een grootte hoeveelheid aan prikkels raakt zij van slag, waardoor ik van slag raak. Dus ga ik niet langs, terwijl ik dat wel wil. Het is de stomste reden ooit, maar wel de waarheid. 'Helpt het als ik meega?', stelde Sintjin voor. 'Ik vind het sowieso leuk om kerst samen met jouw zus te vieren. We hebben dit nog nooit gedaan.' Hij fronste zijn wenkbrauwen. 'Gek, we zijn verloofd, er is eigenlijk niets veranderd en toch voelt het wel zo.' Ik wist wat hij bedoelde, we zijn nog closer geworden. Kerst vieren met mijn verloofde, ik vind het geweldig.

Robin Corbee