• Het echtpaar Koelemeijer met burgemeester Hafkamp.

    familie Koelemeijer

Huwelijksfeest met bloemen van de burgemeester

GROET Jan (90) en Tini (88) Koelemeijer vierden zaterdag 17 november hun 70-jarig huwelijksfeest.

Jan en Tini kwamen elkaar tegen op de bevrijdingsfeesten in Haarlem, Overveen waar zij toen woonden en beide opgroeiden. In 1947 kregen zij verkering.

Toen het ernaar uitzag dat Jan in 1948 uitgezonden zou worden naar Nieuw Guinea voor zijn dienstplicht, hebben ze zich verloofd. Jan werd uiteindelijk afgekeurd vanwege een littekenbreuk, dus toen konden de trouwplannen gemaakt worden.
In deze tijd, vlak na de Tweede Wereldoorlog, waren er weinig spullen te krijgen voor de uitzet. Wie trouwde, kreeg bonnen om huishoudelijke spullen te verzamelen.
Ook huisvesting was in die tijd een probleem. Er waren weinig woningen en Jan en Tini hadden weinig tot geen financiële middelen. Jan werkte als automonteur en Tini was in dienst bij V&D. Na het kerkelijke huwelijk op 17 mei 1949, zijn ze, met een gekregen bed en andere tweedehands meubels op de bovenverdieping van het ouderlijk huis van Tini gaan wonen. Daar hebben ze vier jaar gewoond. En dat was niet altijd even makkelijk.

KINDEREN In 1950 werd de eerste zoon geboren, Kees. In 1951 kwam er nog een zoon, Peter.
In 1953 kregen ze eindelijk een eigen huurwoning die ze later hebben kunnen kopen. Daar werd de tweeling, Hans en Henk, in 1954 geboren. Vier jaar later zag de eerste dochter, Marianne, het levenslicht. Een dochter, wat waren ze daar blij mee.
In 1959 verhuisden ze naar een grotere woning waar hun tweede dochter, Ineke, in 1963 ter wereld kwam.

Het gezin bracht gedurende vele jaren de vakantie door op camping De Zwaluw in Julianadorp. Dit had te maken met Jans grote hobby: zeevissen. Weer of geen weer, Jan ging met zijn kleine bootje de zee op. Hij kan zelfs nu nog naar de weervoorspelling kijken en opmerken dat het een mooie dag is om garnalen te gaan trekken.

NAAR GROET In 1977 verhuisden Jan en Tini met hun jongste dochter naar de Heereweg in Groet. Toen zij daar ruim een maand woonden, kregen ze het verschrikkelijke nieuws dat hun zoon Peter vermist werd op Curaçao. Hij was daar voor zijn werk als marinier en zou daar gedurende zes maanden verblijven. Dat grote verdriet en de onzekerheid over wat er met hem gebeurd is, heeft een grote stempel op hun verdere leven gedrukt.

Toen de kinderen allemaal gesetteld waren en de financiën ruimer werden, begonnen Jan en Tini voorzichtig aan het maken van buitenlandse reizen. Hoogtepunt was hun reis naar Tanzania waar zowel hun zoon Henk als hun dochter Marianne met haar man een aantal jaren voor Memisa werkten.

Helaas is een reis naar Zweden, waar hun zoon Henk en zijn vrouw nu wonen, vanwege gezondheidsredenen niet meer haalbaar.

APETROTS Inmiddels wonen Jan en Tini alweer jaren aan de Sternweg in Groet. Ze hebben twaalf kleinkinderen en een achterkleinkind. Het tweede achterkleinkind wordt deze maand verwacht. Een gebeurtenis om naar uit te kijken. "Zo zijn ze elke keer weer apetrots als een kleinkind een diploma behaald, gaat trouwen, een eigen huis koopt of een nieuwe baan krijgt. Ze leven altijd mee", vertelt dochter Ineke.

Jan en Tini hebben een rijk en bewogen leven gehad en hopen daar nog een veel mooie momenten aan toe te voegen. De gezondheid laat wat te wensen over, maar ze zijn nog steeds samen en beseffen dat ze daarmee zeer gezegend zijn.