• Familie Becker jubileert in Bergen. Van links naar rechts met de kleinkinderen op de voorgrond: schoonzoon David, dochter Fraukje, Heinz, Marianne. Rechts vriend en Bergenaar Jan Baas.

    Ed Bausch

Duitse familie vindt al veertig jaar vakantierust in Bergen

BERGEN Sommigen moeten voor hun vakantie ieder jaar naar een ander land of een andere plek. Anderen krijgen hun jaarlijkse portie rust alleen maar te pakken door steeds of vaak naar dezelfde plek te gaan. Omdat ze hebben ontdekt dat daar alles is wat ze wensen. Voor de Duitse Heinz en Marianne Becker is dat Bergen. Voor het veertigste achtereenvolgende jaar vieren ze hier hun zomervakantie, meestal twee weken. "Die Welt ist in Ordnung, hier", zo vat Marianne het samen in haar moedertaal, hoewel ze net als haar man ook behoorlijk de taal van hun westerburen spreekt.

Door Ed Bausch

KUST DICHTBIJ "Nou ja", zegt Heinz in een niet onaardig soort Nederlands, "We gaan meestal ook nog twee weken naar elders, dit jaar weer Toscane. Maar Bergen is wel heel speciaal voor ons en dat is het ook geworden voor onze kinderen, en wie weet later ook voor de kleinkinderen."

En dat blijkt, want in de tuin van hun tijdelijke 'thuis' is het een en al gezelligheid met de kinderen van hun dochter Fraukje en schoonzoon David. In al die jaren hebben ze op tien adressen in Bergen en Bergen aan Zee gastvrijheid genoten. Ook een paar keer bij Jan Baas, die zo ook bevriend is geraakt met de familie en Heinz en Marianne af en toe bezoekt in hun woonplaats Münster, slechts ongeveer 270 kilometer naar het oosten.

HAND OPSTEKEN "Zand en water", zegt Marianne. Dát is het voor mij in de vakantie." En natuurlijk vinden ze het leuk als iemand in het dorp hen weer herkent en de hand opsteekt. Ze groeiden op vlak bij de Nederlandse grens, naast Twente. Heinz ging in Münster studeren en werd er rechter. Marianne werd kapster, in verpleeghuizen en hospices. Ze kregen er drie kinderen, die ook allemaal altijd even een weekje in Bergen langskomen en zich er net zo thuisvoelen. Vergeleken met het Ruhrgebied is het hier volgens hen heel rustig en gemoedelijk. "En we vinden Nederlanders en Bergenaren ook rustig", zeggen ze in koor.

Ze zijn nu 46 jaar getrouwd en Heinz moest op zijn 65ste met pensioen. Zo is dat in Duitsland met rechters. Maar in het juridische vak mag je dan wel wat anders gaan doen. "Zo ben ik nu advocaat en kijk ik soms wel eens vreemd naar rechters", zegt Heinz met een knipoog.

GROTERE AUTO'S Ze fietsen door de omgeving, maken uitjes naar Den Helder, Haarlem. Maar vooral genieten ze gewoon van Bergen, de cafeetjes, de Ruïnekerk, de Verlichtingsavond en natuurlijk strand, zee en duinen. Alleen aan de nieuwe huizen en de steeds groter wordende auto's zien ze dat het dorp verandert. "Nou ja, ook de tegenwoordige snelheid van brommers en scooters op het fietspad van de Eeuwigelaan valt ons op, als we met de kleinkinderen op pad zijn naar zee." Misschien kunnen die beter op de rijweg, denken ze. Vijftien jaar geleden stond het echtpaar ook al eens in De Duinstreek, ter gelegenheid van hun 25-jarig vakantiejubileum in Bergen. Over vijf jaar maar weer eens langskomen? "Graag", aldus een lachende familie Becker.